తనకి కోపం రాదు...
తనకి స్వార్ధం లేదు..
తనకి సహనం పోదు..
తనకి ఆశ లేదు..
తనకై తానేం కోరుకోదు...
తనకి విసుగు రాదు...
తను విశ్రాంతెపుడు తీసుకోదు...
తనకి తను అన్న భావం లేదు...
తనకి తనే ఉందో లేదో కూడ తెలీదు..
ఇంత ప్రేముందా లోలో అని నమ్మగలిగేలా...
నువ్వు చేరావా నాలో నేనమ్మనయ్యేలా...
కంటి పాపల్లో నిన్నే కాచుకుంటాగా..
నీ తేనె నవ్వుల్లో నన్నే చూసుకుంటాగా...
నా ఉదయం నీతోనే మొదలైతే అది చాలు...
నిదరోయే నిముషంలో నిను చూస్తే పదివేలు...
నీ పలుకే వినపడితే గుండెల్లో తిరణాల్లు...
జతగా కలిసడుగేస్తే సరిపోవే నూరేళ్ళూ....
కలలో నువ్వు కనబడితే...మనసే మురిసి నిలవదుగా...
ఇలలో నిన్ను చూస్తుంటే...ప్రాణం పరుగులాపదుగా...
రోజు రోజుకీ ఇంత వింతగా నువ్వు నచ్చేస్తు ఉంటే ఎలా...
పూట పూటకీ పెరిగిపొతున్న ప్రేమనంత చూపేది ఎలా?
బెరుకై నేను మిగిలుంటే... ధైర్యం నాకు నీవు కదా...
అలుపే లేక నా మనసే... తలిచే తలపు నీదే కదా...
నీవు లేకుంటే పొద్దుపోనంత నన్ను అల్లుకుంటుంటే ఎలా?
నీకు దూరమై నిముషమైన నన్నుండనీకపోతుంటె ఎలా?
ముడిపడిపోయామని మది మురవని రోజన్నది లేదని...
ప్రతివేకువ నీ ఎదపై మెలుకొని కల అనుకుంటానని...
నీ నవ్వుల సడి వినడానికి నే అల్లరినవ్తానని...
నీ కలతలు కరిగించే నీటిని నా కన్నుల దాస్తానని...
తెలుసునా...తమరికి...
మనసులో... సంగతి?
నేను నీ...
నీవు నా...
కోసమే ఏనాటికీ...